En hoe zit dat met het eindoordeel?
Deze bouwt voort op de scores op de verschillende onderdelen en is feitelijk een advies:

Het gros van de films haalt een 6 of een 7. Hoe zit dat?
Het gros van de films is ook tamelijk gemiddeld.

Ik zie naar verhouding weinig onvoldoendes. Zijn er meer toppertjes dan bagger?
Nee, er is ongetwijfeld meer bagger. Echter, potentieel slechte films trek je nou eenmaal niet zo gauw uit het rek bij de DVD-theek.

Het valt me op dat een hoop classics maar matig scoren. Hoezo is dat?
De reviews staan los van allerlei "conventies", het gaat om de vraag: in hoeverre is een film onderhoudend? Zo kan vage symboliek er tamelijk goed in slagen een hindernis te zijn in het grote genieten. Zwart-wit is niet per definitie artistiek; waarom niet creatief zijn met licht en kleur? Trage dialogen kunnen de indruk wekken dat het script te mager was om meer dan anderhalfuur film mee te vullen.

Maar oudere films moet je wel in hun tijdsbeeld plaatsen, anders is de beoordeling toch unfair?
Op technisch gebied heb je gelijk: je kan het een filmmaker niet kwalijk nemen dat 'ie een zwart-wit film heeft gemaakt omdat kleur nog niet voorhanden was. Maar verder geldt: je kijkt een film nú, niet "tig" jaar geleden. En als het nú niet lukt om er van te genieten, wat maakt het dan uit dat de film "destijds" zo baanbrekend was?